• 480 syf.
    ·4 günde·Beğendi·Puan vermedi
    Bir arkadaşım bana demişti ki "Sen neden hep aynı fikirleri okuyup duruyorsun? Neticede farklı bir bakış açısına sahip olamıyorsun." Ben de ona zaten ülkece 20 yılda bir hep aynı şeyleri yaşadığımızı, ayrıca gün boyu tek taraflı haber kaynağına maruz bırakılan kendisinin aslında farklı bir bakış açısına sahip olamadığını söylemiştim. İşte döndüm dolaştım yine Deniz Gezmiş üzerine bir kitap okudum ama bakış açım değişti. Burjuvanın iğrenç düzeninden daha çok nefret ettim. Kendi ülkesinin çiftçisini korumak yerine Amerikancılık oynayan siyasilerin gerçek yüzünü daha iyi gördüm. Amerikan yardımları adı altında ülkemize sokulan süt tozlarıyla çocuklarımızın nasıl zehirlendiğini öğrendim. Fakültelerden devlet kurumlarına kadar sirayet eden kokuşmuşluğa tanık oldum. Tüm bunlara karşı çıktığınızda hapishanelere nasıl atıldığınızı daha iyi gördüm. Çok vatanseverim diyen siyasilerin Amerikan askerlerini koruduğu kadar kendi evlatlarını korumadığını acı çeke çeke okudum.

    Deniz Gezmiş'in babasının Demokrat Parti bünyesinde başlayan yolculuğu oğlunun önce eliyle ''6 OK'' yapıp CHP ile başlayan serüveninin daha sonra TİP bünyesine dahi sığmamasıyla noktalanıyor. 20 senede adeta dünya tersine dönüyor. Kitap, yakın tarihimize ışık tutuyor.

    Peki Deniz Gezmiş Mustafa Kemal Yürüyüşü yaptığı için aslında Atatürkçü hassasiyetleri olan bir sosyalist miydi yoksa Atatürk'ü sevmeyen sosyalist miydi? Kafası karışık biri miydi? Ben diyorum ki seçimlerde mazbata dahi vermediği için ''Cumhuriyetçilik'' ilkesine aykırı davranan, şeker fabrikalarını satarak ''Devletçilik'' ilkesini öldüren, milliyetçiliği ayaklar altına aldık diyen ve ''Milliyetçiliği'' sadece belli kalıplara indirgeyen, halkı tanzimde beklerken saraylarda yaşayan ve ''Halkçılık'' ilkesine ters davranan, Atatürk'ün tüm ilkelerine tezat işler yapan ama kendine Atatürkçü diyenler var oldukça Deniz Gezmiş'in ısrarla bir kalıba sokulması, sürekli yaftalanması çok normaldir. Çünkü her kavram birbirine karışmış. Kendi mektubuna bakıyorum: ''Baba ben sosyalistim. Sosyalizmi istiyorum. Ama onun bunun kuyruğundaki sosyalizmi değil. Bağımsız sosyalizm bizimkisi. Yalnız Türkiye'ye özgü.'' cümlesini referans alarak ülkesi için bir şeyler yapma arzusundaki bir genci görüyorum. Emin olduğum bir şey var o da 24-25 yaşındaki gençler sırf ülkeyi ben daha çok seviyorum kavgasıyla mücadele verirken ülkesini daha az sevenler uzaktan izlemiş. Sağdan veya soldan bu mücadeleyi veren gençlere el uzatmayan ama koltukları sallantıya girince ''Bir sağdan, bir soldan'' asmak tabirini ülkeye kazandıranları tarih affetmeyecek. Deniz kimseyi öldürmedi, kaçırdığı ABD askerlerini bile. Onları, eşleri ve çocuklarına karşı olan vicdanından ötürü serbest bıraktı. Lakin kimseyi öldürmeyen bu genci birileri idam etti.

    Kitap Deniz'in sadece siyasi hayatına ışık tutmamış. O dönemki mektup arkadaşlarından tutun da Deniz'in aile içindeki konumuna kadar anlatmış. 61 Anayasası'nın görece özgür olduğu ortamlarda daha uysal, 71 Muhtırası'nın getirdiği sert rüzgarlarla daha radikal bir devrimcinin dönüşümü güzel işlenmiş. Ayrıca daha lise çağındaki bir eylemde Mahir Çayan ile katıldıkları protesto beni şaşırttı. Bu olayı hiç duymamıştım.

    İncelememi gündeme dair bir cümleyle bitireyim: Gerçekten BEKA SORUNU yaşayan ülkesi ve emekçi halkı için doğrularıyla yanlışlarıyla mücadele eden bir gencin hikayesi. 80 Darbesi için yapılan referanduma ''EVET'' diyen ama 30 sene sonra bu sefer aynı referanduma ''HAYIR'' diyen, önce Fethullah'a övgüler dizip sonra saf değiştiren, o dönem 6. Filo'ya karşı alkış tutan ama bugün ABD karşıtı görünenler Deniz'i eleştirebilir. Ama Deniz kendisiyle hiç çelişmedi. Aslında onu eleştirenler çıkarı için sürekli pozisyon değiştiren kendilerini eleştiriyorlar. Ben adeta 60'lara gittim. Tarihte yolculuk yapmak isteyen için güzel bir kitap. Vakit ayırdığınız için teşekkürler.
  • kısaca özetlersek, anti-sosyalist güçlerin, kılık değiştirip devrimci saflara sızarak, bilimsel sosyalist teoride sabotajlar yapmasına literatür de "oportünizm" denir. oportünizm bukalemun gibidir. amacı için girmeyeceği kılık, yapmayacağı şey yoktur.
  • Ülkemiz küçük burjuvalar ülkesidir. Türkiye devrimler tarihi bir bakıma küçük burjuva devrimler tarihidir. Uzun bir geçmişi olan küçük burjuva bürokrasisinin böyle bir ülkede etkin olmaması olanaksızdır.

    ( Sağ Sapma, Devrimci Pratik ve Teori, Mahir Çayan, Ocak 1970 Aydınlık Sosyalist Dergi, s.15)
  • Mahir Çayan 30 Mart 1972'de bazuka mermisi ile öldürülmüş, kolu bacağı kopmuş, gözleri çökmüş, vücudu paramparça olmuş...