Mahmut Ali KARAMANLI profil resmi
Ankara
2 okur puanı
10 Ağu 23:40 tarihinde katıldı.
  • “Yeter lan..” diye kalktı oturduğu masasından. Çay bardağını devirdiğinin farkında bile olmadı. Masasının üzerinde iki yana açılmış gazete sayfaları ıslanmıştı. Kafedeki herkes sus pus olmuş ona bakıyordu. Ortalık bir anda buz kesti. Az önceki neşeli kalabalık uğultu şimdi yerini derin bir sessizliğe bırakmıştı.

    Kalktığı yere çöktü.
    Titreyen ellerini başına götürdü. Sinirden kıp kırmızı olmuş yüzünü sım sıkı kapattı. Kol dirsekleri, masanın üzerine mıhlanmıştı adeta. Mevcut ortamın tamamen dışında bir dünyaya kitlenmişti sanki. Siyah düz ve uzun saçları parmaklarının arasından fışkırıyordu.

    Gazetesinin kıvrık kenarlarından mavi kot pantolonun alelade yırtık dizlerine koyu kahve rengiyle damlayan çayı umursamayacak kadar şoktaydı.

    “Olamaz!” diye bağırdı. “Aman Allah’ım bu nasıl olur?”

    Kokoşların ve züppe tiplemelerin karma olduğu bu mekanda şimdi sessizlik bozulmaya başlamıştı. Hafif mırıltılar, meraklı bakışlar arasında alabora oluyordu.

    “Noolmuş ki kıı?.”
    “Ay ne bilim ben. Ödüm koptu valla”
    “Telefonda acı bi haber almış olmalı.”
    “Hükümlü müdür nedir? Bi kaç gündür görüyorum ben bu yabancıyı burada.”
    “Tolga olum. Bu adam iyi değil lan.”
    “Yazık ya. Bi derdi olmalı. Sevgilisi mi terk etti acaba.”
    “Kanka bu adamı tanıyo musun sen.”
    “Hasta filan mı acaba?”
    “Hee hasta canım. Kafadan hasta. Böle hasta mı olur salak. Psikopat resmen. Yeni görüyorum ben bu adamı buralarda. ”
    “La havleee. Arkadaş sabah sabah noluyoz ya.”

    Az ilerdeki yuvarlak kırmızı absürt masanın etrafında kızlı erkekli oturan grup nargile çekiyordu.

    Uzun siyah saçlarının arasına manyakça mavi renk serpiştirilmiş iri omuzlu, orta yaşlı, orta boylu, siyah boncuk gözlü, spor giyimli genç kız, siyah ojeli uzun tırnaklarıyla alnının ortasından aşağı sarkan saçlarını geriye doğru sıvazladı. Nargilesinden derin bir nefes çektikten sonra tekrar bu zavallı adama döndü baktı. “Ay yazık ya. Noldu ki acaba?” dedi.

    Masanın üzerinde duran neskafesinden bir yudum aldı. Kahvenin hemen yanında içi izmarit dolu küllüğe doğru elini uzattı. Yarım kalmış sigarasını söndürdü.

    Karşısında oturan, kıvırcık kızıl saçlı, iri yanaklı, tombul suratlı üç aşağı beş yukarı 40 yaşlarındaki kadın, ağzındaki cikleti cakırdata cakırdata “Kızıım. Geri zekalı kızım. Geberecen geberecen. Bir elinde nargile, diğerinde sigara. Bir taraftan da bol şekerli kahve. Öl de kurtulalım. Manyak kız.”

    Fazla oralı olmak istemedi genç kız. “Amaaan anne. Yaşayacağız da ne olacak. Boş versene..” dedi. Nargilesinden derin bir nefes daha çekti. Ciğerlerinin iyice nargile dumanıyla dolu olduğuna emin olduktan sonra yanaklarını şişirip havaya doğru hohladı.

    Nargileyi bırakıp oturduğu yerden kalktı. “Ben şu adama bi bakıp gelecem anne. Sen biraz otur. Arkadaşlarla takılırsın.”

    “Ama kızım..” diyecek oldu annesi. Fakat öylece sustu. Amaçsız, hedefsiz, umursamaz ve öylesine yaşayan züppe görünümlü bu kızın bir türlü adam olmayacağını düşündü. Yapabileceği fazla bir şeyi olamazdı zaten böyle durumlarda. Bu kız kafasına taktığı şeyi yapıyordu. Başına buyruktu.
Ankara
2 okur puanı
10 Ağu 23:40 tarihinde katıldı.