A.
@malinaliturta23
Ülkemde acı çeken milyonlarca çocuk var. O çocukların anneleri babaları nasıl bir yolculuk içinde olduklarını, çocuklarıyla nasıl ilişki kurduklarını, daha doğrusu kuramadıklarını bilmiyorlar. Anlatılsa inanıyorum ki iyi birer anne baba olma gayreti içine girerler.
Hangi mevki makamda olursan ol ve servetin ne kadar olursa olsun, kendi özüne, “can”a merhaba demeden yaşamında anlam bulamazsın!
Yıllarca çamur deryası olup hiç el atılmayan yollar bir devlet büyüğü ziyaret edeceği zaman hemen asfaltlanırdı. Özet şu; biz insana “insan” olduğu için değil, gücü kadar değer veriyoruz.
Kişilerin niyetine değil de sadece eylemlerine bakarsak yanılırız. Ama arkasındaki niyete baktığımızda, bunun ekseriyetle “Ben de varım!” deme çabası olduğunu görürüz. İnsanız, fark edilmek istiyoruz.
Ömrünün son ânında şunun farkına vardığını düşün; “Ben aslında hiç yaşamamışım ki.” Dahası bunu da o an idrak ediyorsun. Bence mecazen de olsa cehennemin kapısı işte o zaman açılıyor, yani içindeki cehennemin.