limon kabuğu
@manjiro
infp, any pronouns
Şu anda okuduğu kitap
evrenin tüm gizemlerinin bazen birinin elinde bulunabileceğine eminim.
“sana hiç normal olmadığını söyleyen oldu mu?”
“öyle mi olmaya çabalamalıyım?”
evet, herkesin bende neyin yanlış olduğuna ve nasıl biri olmam gerektiğine dair önerileri vardı.
ben hiçbir yere aitmişim gibi hissetmiyordum. kendi bedenime bile ait hissetmiyordum… özellikle kendi bedenime ait hissetmiyordum zaten. tanımadığım birine dönüşüyordum. dönüşüm canımı yakıyordu fakat neden canımı yaktığını bilmiyordum. ve duygularımla ilgili hiçbir şey anlam ifade etmiyordu.
sanki dante’nin suratı dünya haritasıymış gibi geldi birden. karanlığı olmayan bir dünya.
karanlığı olmayan bir dünya. ne kadar güzel bir düşünceydi.