Mesafeleri oluşturan akıldır. En yakınını bile uzak görebilir insan. Bu yüzden çok azı kalbe dokunabilir. En çok da, hiç gitmemesi gerekenler gider. Veya onların gidişi en çok koyan olur. Belki de, kimi zaman, gitmeleri bundandır. Bencilce.
Herkes, dünyasını aydınlatabilecek birilerini arar durur.
Oysa asıl ihtiyacınız, etrafınızdaki karanlığın en siyah olduğu anlarda bile yanınızda oturabilecek birisidir.
