En acıtıcı yara, asıl yanılanın insanın kendisi olduğunu anlamasıdır. İzi hiç silinmeyen tek yara, kendine ihanet eden bilinç tarafından kanatılmıştır!
Her insan değerlidir, öyle olmalı ama neden saklamalı, hiç tanışmamış olsak, uzaktan bile olsa, sevdiklerimiz daha değerlidir! Hele tanıyıp ta buna rağmen sevebildiklerimiz!..
Onu ilk gördüğümde yaşantımda çok önemli bir yer tutacağını sezmiştim. Bu tıpkı, bir filmin ilk karesinden bütününü kavramak, sonunu tahmin etmek gibi bir duyguydu.