kısaca şöyle, arden ve evelyn bir lanet sonucu birbirlerine bağlanmışlar. ama arden onlar 18 yaşına girmeden önce evelyn'i öldürmek zorunda. evelyn'i öldürdükten sonra kendi de ölüyor lanetten dolayı. daha sonra reankarne oluyorlar ve her hayatta tekrar karşılaşıyorlar. biz tabii ki en başta arden'ın neden bunu yaptığını bilmiyoruz ama sonda neden bunu yaptığıyla ilgili açıklamayı pek sevmedim. bilmiyorum, yazar biraz kolaya kaçmış gibi geldi. ama daha iyi bir son fikrim yok sanırsam. belki olaylar açıklanmamış kalsa da güzel olabilirdi, ben şahsen havada kalmış sonları da seviyorum ve bu kitaba belki yakışabilirmiş. hem 2022'den sahneler hem de eski hayatlarından sahneler var. 2022'de evelyn artık arden'ın neden onları her hayatlarında öldürdüğünü gerçekten oturup sorgulamaya başlıyor, tabii ki tüm bu lanet başladıktan 1036 yıl sonra.
ve karakterleri de çok sevdim. okumadan önce arden'ı sevmem diye düşünmüştüm ama sevdim nedense. okuduğum yorumlardan dolayı aşırı soğuk biri gibi düşünmüştüm ama beklediğim kadar değildi. hatta sonda onun da bakış açısından bir bölüm olunca çok mutlu oldum, o da bu lanetin neden başladığıyla ilgili bir bölüm. ve aralarda arden'ın sibirya'dayken yazdığı şiirleri okumak çok zevkliydi, güzel şiirler değil ama olsun. hatta çevirisini okurkenki tepkilerine bayıldım. "bu kelimenin anlamı can sıkıntısı değil ki, daha melankolik bir şeyi anlatmak istemiştim.", "bir anda kesmişler ama bunun nedeni not defterimde yer kalmamasıydı. ve orijinalinde burada bir virgül yoktu."
en çok da sadece 2022'deki olayları değil, eski hayatlarından bölümlerin de olması hoşuma gitti. böyle küçük şeylerle karakterleri tanımayı seviyorum açıkçası. sadece sibirya'daki yaşamları hakkında daha fazla bölüm olsun isterdim, oradayken birbirlerini 13 yaşındayken