diyar
@marcivert
Ben ve dokunduğum her şey..
yoğun bir acıyla kavrulurken ne kadar inanması zor olsa da bazen ‘hayır’ sadece ‘hayır’dan ibarettir.
kiminle yatmak isteyeceğimiz biz belirlemiyoruz; günümüzde bilim ve psikanaliz, bu seçimin bilinçli zihnimizin harekete geçmesinden çok önce gizli güçler tarafından yapıldığını açıklamış durumda.
kimin bizi tahrik edeceğini kendimiz belirleyemeyiz, tıpkı neli dondurmayı ya da hangi resim tarzını seveceğimizi belirleyemediğimiz gibi.
cinsel reddedilmeyi, birinin bizim ruhumuza bakıp benliğimizin her köşesinden nefret etmesi olarak görmemeliyiz. Gerçek çok daha basittir ve daha az acı verir: o kişi herhangi bir nedenle bizim görüntümüzden tahrik olmamıştır.
reddedilmenin bu kadar üzücü olmasının nedeni, yalnızca fiziksel görüntümüzün değil, bir bütün olarak benliğimizi beğenilmediğini acıyla fark etmektir. aslında reddedilen, bizim bu dünyada var olma hakkımızdır.