mariia yarmaliuk

mariia yarmaliuk
@mariiayarmaliuk
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şimdi ağlamayı kes,düzelecek!
RuMeth isimli okura yanıt verildi
mariia yarmaliuk
Hepimiz zaman zaman kendimizi o çıkmazlardan birinde bulabiliyoruz. Nefes alamıyormuş gibi, kaybediyormuş ve bir daha hiç kazanamayacakmışız gibi. Algılayışımız değişiyor ve utanmazca sarılıyoruz sabit olana, onun da değişmemesini dileyerek.Halbuki insan beklediği zaman kaybediyor. Beklediği zaman gelmiyor istediği şeyler, bekledikçe uzaklaşıyor. Halbuki ne olacağını umursamadan koşsa, nereye gideceğini bilmeden, bir yere varmak için değil, sırf ilerlemek için koşsa bulacak kendini olmak istediği yerde. Hiç bir şeyin eskisi gibi olmayacağını bilmek sanılanın aksine güven veriyor insana. Çünkü hiç bir şey eskisi gibi olmayacağı için şansın var geçmişteki hatalarını düzeltmen için. Hiç bir şey eskisi gibi olmayacağı için yeniden yapabilirsin aynı hataları çünkü koşullar ve seni yargılayanlar aynı olmayacak. Her gece ve ardından gelen güneşin anlamı bu. Bu gece sonunda bugününüz silinecek ve soluk birer hatıraya dönüşecek beyninizde. Eğer yeterince acıttıysa canınızı veya yeterince güldürdüyse yüzünüzü biraz daha canlı kalacak aklınızda. Ama o bile silinmeyecek değil. Geçen sene sevdiğim insanları artık sevemem, evet onlara yeni bir şans verebilirim onları sevmek için ama asla eskisi gibi değil. Belki eskisiyle aynı şiddette, eskisiyle aynı şekilde ama eskisi gibi değil. “Bir nehirde iki kez yıkanamazsın, çünkü ne o nehir eski nehirdir, ne de sen, eski sen” Böyle düşününce hayatla, insanlarla savaşmayı bırakıyorsun bir anda. Çünkü elinde olmadan değişecek koşullar. Çok sevdiklerin kadar sevmediklerin de. Hal böyle olunca durumun kıymetini bilip bir şeyler öğrenmeye bakmaktan başka ne çaremiz var? Üstelik bir şeyler öğrendikçe zevkli oluyor yaşamak. Bugün ve dün ve hatta ondan öncede bir çok insan çok sevdiği kişileri kaybetmiş olabilir, bir çok insan yeni endişeler yeni korkular edinmiş ve sinirinden her şeye “lanet” eder hale gelmiş olabilir. Ama hayat öyle değil işte, kaybımızdan, nefretimizden bir şeyler öğrenmediğimiz zaman gerçekten gol yiyeceğiz kendi kalemize . Süt içmeden değil, öğrenmeden büyüyemiyor çocuklar ve yetişkinler. Neden tarih tekerrür ediyor zannediyorsunuz ki? Bugün bir şeyleri, birilerini kaybetmiş olabilirsiniz. Ama yarın daha aydınlık olacak. Çünkü insanlar en çok acılarından, lanet ettiklerinden ders çıkarır. Ders çıkardıkça aydınlanırlar.