İçimdeki kış o kadar fazla, o kadar büyük ki anlatamıyorum. ağlayamıyorum. hiç kimse yok. sanırım bende yalnızlığı sandığım kadar iyi idare edemedim. canımı yakmalarına bile bile izin verdim. bak şimdi zamanla hepsi gitti, kimse kalmadı, hiç kimse yok. başından beride yoktu zaten. sıcak çikolatam soğudu mesela mumumda üşüdü ve söndü yağmurda dindi zaten artık yağmıyorda içimde ki ateşi bir o söndürüyordu. artık sadece yanıyorum. göğsüm parçalanacak sanki. kış gelmedi zaten aralıkta bitti kasım gibi. ocak gelecek sonra yeni bir yıl ama hep aynı kalacaksın, kendini kandıracaksın. nefes al, sadece nefes al. nefes alabiliyorsun. bunlar sana son satırlarım 12,17. bir süre olamayacağım buralarda buralar o kadar ben ki o kadar kendim ki 800 mesajdan fazlasıyım buralarda ya da belki daha azım, kendi kendimi büyüttüm her şeyi içime atarak, ben büyüttüm bir şeyleri ama bunlar büyüdü işte. şimdi bir fırtınada yaşamaya çalışacağım. yeniden yalnızım şimdi, yeniden güvende. burada hayatıma girmiş ya da çıkmış herkese minnettarım. ama yoruldum. sadece yoruldum işte.
tatlı kabuslar17,