Adam tənhalığa və yeknəsəqliyə adət edir. O qədər adət edirik ki, bütün bunları rahatlıq bilirik, elə bilirik normal həyat elə bu cür olmalıdır. Hətta bunları məhv edə biləcək dəyişikliklərdən qorxur, adətimizi pozacaq insanlardan uzaq dururuq. Çünki qorxuruq ki, artıq bizimlə bütünləşmiş tənhalığımızı itirərik.