Algernon’a Çiçekler bitti ama o yumru gitmiyor, öylece asılı kaldı içimde. Bazı sayfalarda nefesimin daraldığını hissettim; sanki raporları yazan Charlie değil de doğrudan benim zihnimmiş gibi. En
Kitabı bitireli çok az bi vakit oldu. İçimde yazıya dökemediğim o düşünceleri o kadar güzel yazıya dökmüşsünüz ki “aa gerçekten öyle” diyerek okudum her satırı. Tebrik ederim👏🏻
Bir şekilde duyguları kafadan atmak lazım ya. Size tavsiyem ya birine anlatın atıp tutmayacak, ya da bir yere yazın. Üşenmeyin yazın. Eğer bir daha görmemek istiyorsanız çöpe atın ama bir şekilde kurtulun o şeyden bu çok önemli bence.