Öyle bir boşluk bu. Karanlık, sessiz ve ürpertici. Bir kibritim bir sigaram kaldı. İyiden iyiye soğuk kendini hissettiriyor. Sigaramı yaktım. Derin bir nefes içime dolarken kibrit sönene kadar avcumun içini ısıttı. Artık yanan sigaram var, kibritim yok. Üşüyorum, bu karanlık beni korkutuyor. Ölmekten korkmuyorum. Öldüğümde bile insanlardan uzak olacağım. Beni görmezden gelen dünyaya karşı,görünmeden öleceğim. Sigaram bitmek üzere. Parmak uçlarım uyuşmaya başladı. Gidiyorum duyuyor musunuz?
Hayır! Olsun.
Ne zaman oldu ki bugün olsun.
Gidiyorum, sesimi duyan var mı?