martin
@martinn_
7 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Onu son kez orada gördüm. Soğuk bir yoğun bakım odasının yalnız bir köşesinde uyuyordu. Ciğerleri neredeyse iflas etmiş, solunum cihazına bağlı savaşıyordu. Sessizce yanına geçip yedi yıl önce tutup bırakmama sözü verdiğim elini tuttum yine. Beni duyduğunu, orada olduğumu hissettiğini biliyordum. Ağlayamazdım bu yüzden. "Canım kadın, daha yapacak çok işimiz var. Sen neden uyuyorsun?" Cevap vermedi. Artık uyduğu için gözleriyle de cevap veremiyordu. Halbuki ne güzel gözleri vardı. Uzun uzun konuştum onunla. Bu hastalığı birlikte yenecek, el ele çıkıp gidecektik bu hastahaneden. Olmadı.
Bugün beş ay geçti üzerinden. Hâlâ o odadayım, hâlâ elini tutmuş beni görmeyen gözlerine bakıp gelecek güzel günler diyorum. Gelmeyecek!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
...
Ah! Sen, ne çok sevdin onu. Ne çok yol gittin onun için. Sen, onunla ne güzel yaşadın kalbim.
Şimdilerde, bir avuç toprağa bakar olduk sessizce. Üzerinde birkaç çiçek su bekleyen. Birkaç damla gözyaşıyla, ne güzel suladın onları.
Üzülme kalbim, seven sevdiğinden ölünce de ayrılamıyor.
...
Şimdi sessizce gitmek kaldı bana. Bu şehirden elimde ucuz bir hayatla usulca gidiyorum. Artık sen yoksun. Artık bu dünyada kavuşmamız imkansız. Bu yüzden gidiyorum. Heybeme yükledim tüm hatıraları . yüküm biraz ağır. Biraz yolluk aldım gözlerinden, sonsuzluğa kapatmadan önce. Bir sesin var kulağımda. "Elbet görüşeceğiz."
...