Sana aşık oluyorum ve nasil duracağımı bilmiyorum. Bunlar insanların yüksek sesle söyleyeceği sözler değildi, öyle değil mi?
"O tahta oturamam. Hükmedemem."dedi onun yerine.
Sensiz.
Zafira tamamen ona döndü. Gözleri ışıldadi.
Neden?diye soruyordu yüzü. "Yapabilirsin."dedi.
Nasir başını iki yana salladı. "Karanlik..."
"Karanligin yok edilmesi gerekmiyor. Işığa oldugu kadar karanlığı da ihtiyacımız var. O bizi korkutuyor ama ayni zamanda cesaretlendiriyor da. Karanligin sadece ehlilestirilmesi gerekiyor."
"Ehlilestir brni" dedi Nasir çaresizlik içinde. Parmaklarından gölgeler fırladı.
Evlen benimle. Sev beni. Yanımda ol.
"Benim ol, tamamen, bütünüyle."
Zafira bir kaşını kaldırdı. " Peki ya ben senin benim olmanı istiyorsam?"
"Güzel ceylan, ruhumun mücevheri, ben zaten hep senindim. Senin için değiştim. Ben.."
"Ama ben seni olduğun gibi seviyorum"diye fısıldadı Zafira. "Yaralı, öldürücü ve güzel."