Esselam-u aleyküm.
Zeynep Çağatay hanımefendi, “Işığı Sönen Evler” adlı eseriyle Türkiye’nin en sancılı dönemlerinden birini merkezine alarak oldukça etkileyici bir romana imza atmış.
Kitabın başkahramanları Yağız ve Yiğit; aynı topraktan beslenmiş, çocukluklarını birlikte geçirmiş iki kadim dosttur. Ancak hayat onlara farklı yollar çizer. Biri muhafazakâr bir aile yapısı içinde yetişirken, diğeri ideallerinin peşinden giden bir devrimciye dönüşür. Zamanla bu derin görüş ayrılıkları, onları kaçınılmaz bir şekilde karşı karşıya getirir.
Eser, bir yandan sağ–sol kavgalarını ve o dönemin getirdiği zifiri karanlığı gözler önüne sererken; diğer yandan en umutsuz anlarda bile yeniden bir ışık yakmanın mümkün olduğuna dair ince bir umut sunuyor. Yazarın akıcı kalemi okuru hikâyenin içine çekerken, karakterlerin iç dünyasındaki manevi arayış ve Allah’a olan bağlılığın işleniş biçimi kitaba ayrı bir derinlik katıyor.
İnsan ne kadar savrulursa savrulsun, Allah’a olan bağın bir umut kapısı olduğunu hatırlatan bu romanı gönülden tavsiye ederim.⚘️
26 Cemazi-el Ahir 1447/Aralık
Zeynep Çağatay