dlkz
@mavi217
“Hoşca bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen.
Merdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen.”
…
Şu anda okuduğu kitaplar
Edebiyatta bilimkurgu türünün ilk örneklerinden sayılan bir eser 
Zaman Makinesi
Başrol karakterimiz zaman gezgini, zamanda yolculuk yapacağına inandığı bir makine yapıyor ve yolculuğa da çıkıyor,düşünmesi zor ve belki de dünyanın o kadar yaşayacağı imkansız gibi görünen 802.701 yılına doğru.
Burada gördüğü dünyayı, yerüstü dünyası Elio’larını ve yeraltı dünyası Morlock’larını, döndüğünde masa etrafında oturmuş ve akşam yemeklerine başlamak üzere olan arkadaşlarına anlatıyor. Biz de o yıldaki dünya geleceğinin neler olduğunu öğreniyoruz zaman gezgininden ve yazarımız 
H. G. Wells in hayal dünyasından.
Bir çırpıda biten, dimağda hoş bir tat bırakan eserlerden. Yalnız ne yalan söyliyim sonlarına doğru Weena’nın ya da Morlock’lardan herhangi birinin gezginin cebinden, ya da zaman makinesinin bir yerlerinden çıkıvereceğini düşünmüştüm. O kadar ütopik olmasa da daha olağan bir sonla bitirmeyi tercih etmiş yazar.
Hoş bir deneyimdi.
Keyifli okumalar…
Zaman Makinesi
Başrol karakterimiz zaman gezgini, zamanda yolculuk yapacağına inandığı bir makine yapıyor ve yolculuğa da çıkıyor,düşünmesi zor ve belki de dünyanın o kadar yaşayacağı imkansız gibi görünen 802.701 yılına doğru.
Burada gördüğü dünyayı, yerüstü dünyası Elio’larını ve yeraltı dünyası Morlock’larını, döndüğünde masa etrafında oturmuş ve akşam yemeklerine başlamak üzere olan arkadaşlarına anlatıyor. Biz de o yıldaki dünya geleceğinin neler olduğunu öğreniyoruz zaman gezgininden ve yazarımız H. G. Wells in hayal dünyasından.
Bir çırpıda biten, dimağda hoş bir tat bırakan eserlerden. Yalnız ne yalan söyliyim sonlarına doğru Weena’nın ya da Morlock’lardan herhangi birinin gezginin cebinden, ya da zaman makinesinin bir yerlerinden çıkıvereceğini düşünmüştüm. O kadar ütopik olmasa da daha olağan bir sonla bitirmeyi tercih etmiş yazar.
Hoş bir deneyimdi.
Keyifli okumalar…
Yıllar yıllar önce okuyup bugün tekrar okumaya cesaret ettiğim koca klasik 
Suç ve Ceza
Öncelikle her kitap okunduğu zamana (okunulan yaşa) özgü bir izlenim bırakıyor ve farklı bir zaman diliminde okunduğunda sanki hiç okunmamış gibi bambaşka, yepyeni izler bırakıyor insan zihninde onu anladım.
Nasıl ve nereden başlayacağımı bilemesem de kesinlikle bir not bırakmadan rahat edemeyeceğim bir eser bitirmiş bulunuyorum.
Benden başkasında da aynı izlenimi vermiş midir diye de düşünerek sürekli aynı soru vardı kafamda: Neden öldürdü? Parasının tamamını çalmadı, aldıklarını da kullanmadı. Üstelik eline yasal yollardan geçen bütün parasını yardım etmeye harcarken onları neden kullanmadı? Tamam kullanmasın tabiki ama o zaman öldürmesin de, neden kendine bunu yaptı? Hem fazlasıyla gururlu hem bu kadar insan ruhunu alçaltan bir şeyi neden yapıyor? Hem suçunu gizliyor hem de kendini ele verecek sözler ve davranışlarla nereye varmaya çalışıyor? Bunların hepsi sadece hastalığı ve içinde bulunduğu buhrandan mı kaynaklanıyor?
Bunu ikinci ciltte çok daha iyi anladım ve üzerine 1969 da çekilmiş olan eserin filmini izlemek te oldukça pekiştirici oldu benim için.
Filmin linki de şurada duruversin:
m.youtube.com/watch?v=71-0lR9...
Psikolojisini anlatmak için eserdeki bazı pasajları paylaşmak en iyi yol sanırım.
(SPOİLERDİR- Eseri okuyanın aşağıyı okuması faydasınadır)
İlk olarak R.R.Raskolnikov’un Sonya’ya itirafında der ki;
-Mesele şu ki: Bir gün kendi kendime şöyle bir soru sordum: Mesela, benim yerimde Napoléon olsaydı ve mesleğine başlamak için elinde henüz ne Toulon, ne Mısır, ne Mont Blanc'dan geçiş olmasaydı da, bütün bu güzel ve tarihsel şeyler yerine düpedüz gülünç bir kocakarıcık, hem de üstelik sandığından paraları aşırmak için öldürülmesi gereken
Suç ve Ceza
Öncelikle her kitap okunduğu zamana (okunulan yaşa) özgü bir izlenim bırakıyor ve farklı bir zaman diliminde okunduğunda sanki hiç okunmamış gibi bambaşka, yepyeni izler bırakıyor insan zihninde onu anladım.
Nasıl ve nereden başlayacağımı bilemesem de kesinlikle bir not bırakmadan rahat edemeyeceğim bir eser bitirmiş bulunuyorum.
Benden başkasında da aynı izlenimi vermiş midir diye de düşünerek sürekli aynı soru vardı kafamda: Neden öldürdü? Parasının tamamını çalmadı, aldıklarını da kullanmadı. Üstelik eline yasal yollardan geçen bütün parasını yardım etmeye harcarken onları neden kullanmadı? Tamam kullanmasın tabiki ama o zaman öldürmesin de, neden kendine bunu yaptı? Hem fazlasıyla gururlu hem bu kadar insan ruhunu alçaltan bir şeyi neden yapıyor? Hem suçunu gizliyor hem de kendini ele verecek sözler ve davranışlarla nereye varmaya çalışıyor? Bunların hepsi sadece hastalığı ve içinde bulunduğu buhrandan mı kaynaklanıyor?
Bunu ikinci ciltte çok daha iyi anladım ve üzerine 1969 da çekilmiş olan eserin filmini izlemek te oldukça pekiştirici oldu benim için.
Filmin linki de şurada duruversin:
m.youtube.com/watch?v=71-0lR9...
Psikolojisini anlatmak için eserdeki bazı pasajları paylaşmak en iyi yol sanırım.
(SPOİLERDİR- Eseri okuyanın aşağıyı okuması faydasınadır)
İlk olarak R.R.Raskolnikov’un Sonya’ya itirafında der ki;
-Mesele şu ki: Bir gün kendi kendime şöyle bir soru sordum: Mesela, benim yerimde Napoléon olsaydı ve mesleğine başlamak için elinde henüz ne Toulon, ne Mısır, ne Mont Blanc'dan geçiş olmasaydı da, bütün bu güzel ve tarihsel şeyler yerine düpedüz gülünç bir kocakarıcık, hem de üstelik sandığından paraları aşırmak için öldürülmesi gereken
Diyelim ki, bu hal, bilgiye olan ölçüsüz susayıştan ileri geliyor. Ama, öğrendikten sonra da orada kalıyorlar, onu kötüye kullanmak niye?