Mavi
@mavi_blut
Her yanım kaza bela ;Her belada bir deli.
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsan bazen hayatın içinde yürürken, aslında tüm yollarının tek bir yere çıktığını fark eder. Kalbin yönü değişmez; zaman geçse de, mesafeler artsa da, içteki yön hep aynı kalır. Benim yolum da böyle… Hep sana çıkan bir yol.
Dualarım var; her biri senin adını taşıyor. Sessizce, içimden yükselen her niyaz, aslında sana doğru uzanan bir köprü gibi. Gözyaşlarım bile rastgele değil; her biri senin yokluğunda biriken kelimeler gibi akıyor. Söylenemeyen her şey, su olup gözümden düşüyor.
Canımın bağlı olduğu o görünmez düğüm var ya… Bazen acıtan, bazen ayakta tutan. Eğer o “kazıktan kurtulursam” dediğim şey, bu yükün hafiflemesi ise, bil ki içimdeki en derin dilek yine sana varmak olurdu. Çünkü kalbimin yönünü değiştirmiyor zaman.
Vuslat dediğim şey bir ihtimal değil, bir özlem biçimi artık. Sana kavuşma fikri bile içimde bir sükûnet gibi duruyor. Çünkü her özlem, aslında seni biraz daha yakına çağırıyor.
Merakım hep sende kalıyor; neredesin, nasılsın, hangi sessizlikte dinleniyorsun… Bilmiyorum. Ama bilmekten daha güçlü bir şey var içimde: hissetmek. Ve ben seni hâlâ hissediyorum.
Belki de hayat, insanı en çok sevdiğine dair suskun bir bekleyişe dönüştürüyor. Benim bekleyişim de seninle anlam kazanıyor.
Ve bütün yollarım… Hep sana çıkıyor.
Bir hayvan bir insan meselesi .
Aslanın merhamete ihtiyacı yoktur, çünkü insan olan sensin” sözü, gücün ve vicdanın arasındaki farkı anlatan derin bir ifadedir. Aslan doğanın bir parçasıdır; avlanır, hayatta kalır ve içgüdüleriyle hareket eder. Onun dünyasında merhamet bir seçim değil, doğanın kurallarının dışında kalan bir kavramdır.
İnsan ise aklı, vicdanı ve empati yeteneğiyle diğer canlılardan ayrılır. Güçlü olmak önemli olabilir, ancak insanı gerçekten değerli kılan sahip olduğu merhamettir. Bir insan, kendisinden daha zayıf olana yardım edebildiğinde, affedebildiğinde ve başkasının acısını hissedebildiğinde insanlığını gösterir.
Bu nedenle aslanın merhamete ihtiyacı yoktur; o zaten doğasının gereğini yapmaktadır. Fakat insan, sahip olduğu güç ne kadar büyük olursa olsun, merhametini kaybettiği anda özünden uzaklaşır. Gerçek büyüklük korku salmakta değil, gerektiğinde şefkat gösterebilmektedir.
Sonuç olarak bu söz, insanın doğadaki yerini ve sorumluluğunu hatırlatır. Güçlü olmak aslana yakışır; merhametli olmak ise insana.