Reklam
Akıl ve kalp
Akıl ve kalp çocukluğumun iki yarası olarak böyle kaldı içimde.
Akıl ve kalp, benim iki yarım olarak hayatımda böyle yer aldı.
Büyürken insan ihtiyaç duymuyordu kendini dinlemeye.Ağaç gibi büyüyordu zira, yemeğini yiyerek, yolları yürüyerek.
Ama insanın bir de içi vardı.
İnsanın içinde akıl da vardı, kalp de vardı.
Ama bu iki yarımdan nasıl bir tam çıkardı?
Dedim, ben böyleyim.
Değişmeyeceğim.
Değişerek size dönüşmeyeceğim.
İnsan kendine çarparak parçalanınca
Aklının tutunacak elleri de kopuyor
Sonra diyordu ki; insanın dünyayı farkedişi acıyla başlar.
Reklam