Kitapları sırtımda değil kafamda taşımam gerektiğini anladıgimda 20 yaşındaydim.
Sorumsuzluğumun ve aldırışsizligimin bana ağır bedelleri olacağını bile bile yaparken 20 yaşındaydim
Kendimi ağır bir boşluğun icinde sürüklenirken tanimaya çalışmak en zoruydu
Gidenin birdaha gelmiyecegini anlamam uzun sürecek galiba
Bazı anıların yaşanıp bittiğini ve bir insan gibi toprağa gömülüp çürümesinden başka birsey olmadığını anladım.
İnsanlara önyargı ile bakmamayi önyargıyı ve gururu bir kenara bırakmam gerektiğini öğrendim.
Alilemin isteklerini değilde kendi isteklerimi hiç önemsemedigimi öğrendim.