Eskilerin güzel bir sözü var "zafer değil, sefer" derker. Önemli olan varmak değil, yolda olmaktır. Yolu yaşamaktır. Yolun getirdiklerini eşsiz bir tecrübe olarak ciğerlerine çekmektir.
Kuru bir nehrin yatağını coşturan yagmurlar gibi, ancak o, insanın kuraklığını giderebilir. Sadece kalbi olanlar içlerinde olup biten muziceleri görebilir ve sadece kalbi olanlar kötülüğe direnebilir.
Hikayelerimize sahip çikabildiğimiz ölçüde kendimiz olmaktan yorulmayacak ve ruh üşümesine yakalanmayacağız. O hikayeler, bizden önceki nesillerin yüreğini nasil ısıttıysa, bizi de öyle ısıtacak.
ÇÜNKÜ HAYAT, bize ögrettikleriyle güzeldir.