cesaretim de yok: yaşamımı değiştirmeye ya da bu şekilde sürdürmeye yetecek cesarete de sahip değilim. yaşama nedenimi artık bilemiyorum, bir amacım kalmadı.
"Bazen yaşamın o kadar içini görebiliyorum ki birden doğrulup çevreme baktığımda kimsenin yanımda olmadığını, bana eşlik eden tek şeyin zaman olduğunu görüyorum."
“Kişi dönüp dolaşıp aynı yere döndüğünde ya da aynı yerde döndüğünde bir gün, aradığı şeyi aslında istemediğini fark edebilir. Değişim budur.” Nietzsche’nin dediği gibi: “Onu en çok seven, ona en düşkün olan, şimdi onu en çok kaybedendir.”