.. hepimiz annelerimizi içimizde bir delik gibi taşırız,büyük ya da küçük, ölü ya da diri, işte bu yüzden yaşayabilmek için bu delikleri doldurmaya çalışırız ya da annelerimizi reddederiz ama o zaman da -becerebildiğimizi düşündüğümüzde-özgürleşmenin suçluluğuyla yaşamak zorunda kalırız.
Uzun süre birlikte vakit geçiren insanların karşılıklı bağımlılık geliştirdiklerini düşünüyorum,bağlar insanları kısıtlayıp can yaksa dahi güçlenir,bilhassa kopması zor olan ve derinin en ince olduğu yerleri,boynu ya da bilekleri acıtanlar.