M.Barış FİGENGİL

En büyük ödevlerini, insanın kendine karşı olan ödevini unutmuşlar. Acınacak durumdalar, elbette. Evet, açı doyuruyorlar, yoksulu giydiriyorlar ama, kendi ruhları açlıktan ölüyor, çırılçıplak kalıyor.
Sayfa 29·Kitabı okudu
Reklam
"Çünkü birini etki altında bırakmak ona kendi ruhunu aşılamaktır. O artık kendi doğuştan düşünceleriyle düşünmez, ya da kendi doğuştan tutkularıyla yanmaz olur..."
Sayfa 28·Kitabı okudu
"Vicdanla korkaklık aynı kapıya çıkar, Basil. Vicdan bu kuruluşun ticaret unvanıdır, o kadar."
Sayfa 17·Kitabı okudu
Gizliliği sever oldum... En basbayağı bir şey bile gizlenince güzelleşir. Ben şehirden ayrılırken nereye gittiğimi bizimkilere söylemiyorum. Söylersem işin bütün zevki kaçar.
Sayfa 14·Kitabı okudu
İnsan düşünmeye oturdu mu, baştan başa bir burun olur, alın olur, ya da herhangi çirkin bir şey. Düşünceye dayanan mesleklerde başarı kazanmış kimselere bak. Ne kusursuzca bir çirkinliktir onlarınki!
Sayfa 13·Kitabı okudu
Reklam