Yürürken düşünüyordum: eşkiya olmak, zenginleri, pintileri soymak ve hepsini yoksullara vermek hoş bir şey olurdu; herkes yok ve neşeli olsaydı, ne kıskançlık kalırdı yeryüzünde, ne de kuduz köpekler gibi birbirine havlayan insanlar.
Zengin Tanrı'dan korkmuyor
Son hesap gününü düşünmüyor
Yoksulu ne dost edinir, ne kardeş,
Tek derdi, var mı yok mu para!
Oysa o altınlar, kızgın kömür olacak ona cehennemde!