Reklam
Ve bugün Soner beni öpmüştü.
Ve bugün Soner beni öpmüştü.
Bugün bana yaşattığı heyecanı, kalbimi titretişini üzerinden kaç yıl geçerse geçsin unutamayacaktım.
Sayfa 225
Soner'in dudaklarından çıkan ılık nefesin benimkilere çarpmasıyla ha yal aleminde olmadığımızı, yakınlığımızın mideni kasması sebebiyle anlamış bulundum. "Eğer," diye fısıldadım yapmak istediği şeyi anladığımda. "Şimdi beni öpersen..."
"Hımm?"
"Benden bir daha asla kurtulamazsın." Beni öpmek bana verip verebileceği en büyük umut kırıntısıydı. Beni öptüğü andan sonra bensiz bir hayat düşünmemeliydi.
"Kurtulmak istemiyorum." dedi dudaklarını benimkilere bastırmadan hemen önce. Nefesimin kesildiği an kalbimin de durduğunu sandım. Soner beni öpüyordu, beynim bunun gerçek olduğuna inanmıyordu.
Omzundaki elimi ensesine götürürken Soner belimdeki eliyle beni kendisine daha da yakınlaştırdı. İlk şoku zar zor üzerimden atabildiğimde dudaklarımı aralayarak öpüşüne karşılık vermeye başladım. Nazik bir şekilde sanki incitmekten korkar gibi hareket ettiriyordu dudaklarını ve ben onun her hareketinde adeta eriyordum.
Bugün Soner hakkında merak ettiğim her şeyi öğrenmiştim. Bugün attığım saçma mesajların son on iki dakika kala Soner'i ölümden döndürdüğünü öğrenmiştim. Bugün farkında olmadan onun hayatında nasıl bir etki yarattığımı görmüştüm.
Sayfa 225
"Geceleri uyuyamıyorum. Yalnızken uyumakta güçlük çekiyorum. Okulda gündüzleri insan sesleri duyarak uyumak daha kolay oluyor ama geceleri öyle değil. Uyusam da saçma sapan rüyalar görüyorum. Bu evde uyumak bile yasak gibi."
Sayfa 224
"Artık zorda kalmadıkça kullanmıyorum," dedi kafasını duvara yaslarken. Kolları hâlâ belimdeki varlığını koruyordu. "Önceden daha fazlaydı dozlar. Bırakmaya çalışıyorum ama kriz anlarında iradem o kadar da güçlü olmuyor."
"Tamam işte bulalım uzman birisini. Bize yardımcı olsun. Her anında yanında olacağım, kurtulman için sana her zaman destek vereceğim ama lütfen sen de bunu yapmayı iste. Birlikte aşalım." omuzlarındaki ellerimden birinin üzerine kendi elini koydu. Sınıfta yaptığı gibi parmaklarımla oynamaya başladığında istemsizce gözyaşlarımın arasından gülümsedim.
"Tamam," dedi kafasını sallayarak. "Bulalım."
Sayfa 223
Reklam