Sen benimleyken nasıl uyuduğumu bilmiyorum
ama sen olmadığında nasıl uyuyamadığımı çok iyi
biliyorum.
Yerim yurdum olmuyor,
duvarlar üzerime üzerime geliyor,
karanlık hem yeryüzüne hem yüreğime çöküyor.
Bir türlü sabah olmak bilmiyor.
Bütün gece dolaşıyorum evin her köşesinde.
Bir fotoğraflarına bakıyorum rahatlıyorum oda 750 dakika sürüyor yani...
Ben uyurken seni görmek ne bileyim dünyaları bana verir... Olmadığın zaman..
Ben gidemem senden hiç gidersem kalbimi masanın üzerinde bırakırım yinede gidemem senden. Gitmek demişken;
Ne ayaklarım varıyor kapıya gitmek için
Ne de gönlüm.
Aklımada hiç gelmedi gitmek...
Aşkın iyiki yine beni ele geçirmiş...