Varılacak yol yoktur. Yol ki bu yüzden hâlâ bir yokluk sanır.
Yolda olmaktır biricik olan.
Değilse aynı tükenişi yürür insan.
Ahmed Arif demiş ki ;
" Çiçek gibi insanların kalbini kırdınız, umutlarını yok ettiniz, bahçeleriniz bahar görmesin. "
Ve Neşet Ertaş eklemiş ;
"İncinmiş olanın ahı, nereye gitse bulur sahibini. "