Merve deniz
@mdenizlibrary
@mervedenizlibrary
Tarih hiçbir zaman kadınların başarısını yazmaz. Yalnızca bunda payı olan erkeklerden bahseder.
Merhabalarrrr
Bugün fantastik bir kitap olan #varislerinoyunu ile geldim.
Kitap; konu itibari ile genç kesime hitap ediyor. Yazım dili, konu akıcılığı gayet güzel. Kitapta ters köşe etkisi vardı ve hiç sıkılmadan okuduğumu söyleyebilirim. Çok uzatmadan konusunda geçeyim:
24 krallık var ve bu krallıkların kral ve kraliçeler ortak bir kararla varisler için bir okul kurmaya karar verirler.
Bu sırada baş karakterimiz olan Irithel ise intikam ateşiyle kavrulmaktadır. Tek amacı annesi ve abisinin ölümüne sebep olan Miath kralından intikam almaktır. Planı ise basittir; kraliyet okuluna sızarak ailesinin yok olmasına sebep olanları cezalandırmak… Her şey Irithel’in planladığı gibi giderken gizemli katil yüzünden her şey alt üst olur. Varisler birer birer ölürken ortalık iyiden iyiye karışır. Bu bir oyun haline döner. Ve bundan tek kurtuluş katili bulmaktır.
Oyunun sonunda hayatta kalanlar kimlerdi? Esrarengiz suikastçı kim?
Ben katili tahmin edemedim. Sonun da ufak çaplı bir şok yaşadım. Şimdiden okuyacaklara keyifli okumalar dilerim.
Ayrıca;
Kitap hakkında olumlu olumsuz eleştirilerle çok karşılaştım. Lakin olumsuz eleştirileri çok haksız ve yersiz olarak gördüğümü söylemek istiyorum. Bence bu genç yaşına rağmen konu itibariyle yazar çok iyi iş çıkarmış. Özellikle kötü yorum yapanlara şunu demek istiyorum; bu kadar fazla eleştiri yapıyorsun 466 sayfa değil 100 sayfalık bir kurgu oluşturup kitap yaz! Eksiklikler olabilir elbette bunu onlarca kitap çıkarmış insanlar da yapabiliyor. Cesaretinden ve de azminden dolayı tebrik edeceğin yerde bu kadar sert eleştirmek niye? Ben @adorayagmur ‘u canı gönülden tebrik ediyorum.
Onu bunu konuşmayı bırakın kız zoru başarmış seri kitap gibi
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Merhabalar
Dünyaca büyük yankı uyandıran, kült eser niteliği taşıyan bir kitap olan #1984 ‘ten bahsedeceğiz. Bana göre distopya türünün en iyi kitabı. Peki nedir bu distopya? Ütopya karşıtı anti-ütopya. Ütopya; güzel bir yer, olmayan yer anlamına gelirken distopya’da ise totaliter bir yapı bulunur. Buna karşı isyanlar dile getirilir. Yasaklı kitaplar içinde bulunmuştur. Hatta Sovyetler birliği başkanı olan Josef Stalin; bu kitabı kendisinin yönetim biçimini eleştirdiği gerekçesi ile ülkesinde yasaklamıştır. Amerika ve İngiltere’de sosyalizm karşıtı, yahudi düşmanlığı ve komünizm içerikleri sebebiyle yine burada da yasaklılar listesine girmiştir. Orwell buna karşı çıkıp 16Haziran1949’da şöyle açıklamıştır;
“Yeni romanımda [Bin Dokuz Yüz Seksen Dört] sosyalizme ya da (bir destekçisi olduğum) Britanya İşçi Partisi’ne bir saldırı kastetmedim, ama merkezileştirilmiş bir ekonominin yol açabileceği ve hâlen komünizm ve faşizmde kısmen gerçekleşmiş olan bozukluklara değindim... Kitabın konusunun Britanya’da geçmesi İngilizce konuşan ırkların doğuştan diğerlerine göre daha üstün olmadığını ve karşı konulmadığı takdirde totalitarizmin herhangi bir yerde zafer kazanabileceğini vurgulamak içindir.”
Gelelim kitabımızın konusuna;
Ülke savaş sonrası üçe bölünmüş. Avrasya, Okyanusya, Doğu Asya. Okyanusya Büyük Birader rejimi tarafından korku, yasaklar,beyin yıkanmaları ve nefretle…Bireysel düşüncenin yok edildiği, insanı kontrol altına alan ve onları makineleştiren totaliter tek partiyle yönetiyor. İnsanların kişisel hayatı bile kontrol altında. Evlerin de tele ekran denilen onları izleyen, dinleyen TV benzeri bir alet var. Tele ekranlarda sürekli olarak nefret içerikli kayıtlar, siyasi propagandalar yapılıyor. Bu kardeşlik olarak nitelendirdikleri rejim düşünsel,duygusal yönleri de
Vücudunun içinde bir insan, ondan apayrı bir varlık filizlenecek ve bütün beklentiler onun omuzlarına yüklenecek. Alfonso’nun oğlu, Alfonso’nun vârisi, gelecekteki Ferrara Dükü…
.
Herkese Merhabalar Bugün sizlerle İngiliz Yazar Maggie O’Farrell’ın yazmış olduğu 1550’lerin Floransa’sında gerçek bir hikayeden esinlenerek yazılmış olan “Evlilik Portresi’nden bahsedeceğim. Ferrara Dükü olan Alfonso ile evlenmesinin üzerinden bir yıl bile geçmemiş olan Lucrezia di Cosimo de’Medici ölür. Kocasının öldürdüğü söylentileri çıksa da tüberkülozdan öldüğü açıklanır. Ve bu sır perdesi olarak kalır. Robert Browning’in yazmış olduğu “My last Duchess’in ilham kaynağı olduğunu düşünenler de çoğunlukta…
Ana karakterimiz olan Lucrezia Floransa Dükü I. Cosimo’nun beşinci çocuğudur. Ablası Maria Ferrara Dükü olan Alfonso d’Este ile nişanlıdır ve aniden ölür. Ablasının ani ölümüyle henüz onüç yaşında olan Lucrezia; Alfonso ile evlenmek zorunda bırakılır. Ve o zamana kadar görülmeyen,horlanan Lucrezia’mızın üzerine spot ışıkları yönelir. Bizim o yerinde duramayan, sessiz ve sevdiği tek şey resim yapmak olan sevgili Luce’miz; ailesinden görmediği sevgiyi evliliğinde bulabileceğini düşünür. Tabii ki bu evliliğin asıl amacı Alfonso’nun varisini doğurabilmesi… Ve hikaye tam da burada evlendiklerinde başlıyor… Lucrezia kocasından şüphelenmeye başlar, onu öldüreceğini düşünür.
Kitap iki farklı zaman diliminde ilerliyor. Bir çocukluk dönemi bir de kitabın sonu şeklinde. Aslında tam da sondan bahsedilmese de olacaklara karşı bizi yavaştan hazırlamış oluyor.
.
O kudretli sarayların içinde ataerkil bir toplum için eğitilen, mücevherleri ile gözlerimizi kamaştıran soylu kadınların yaşadıkları oldukça akıcı bir dille anlatmış yazarımız. Okuması keyifli bir tarihi kurguydu. Bu tarz kitapları
