Ona ait olan daha ziyade uzun, yalnız yürüyüşlere çıkıp koşmak, koşuşturmak, düşüncelere dalmaktı; çitlerden atlamak, çamura batmak ve yalnızlığın buğusunda, hayalinde, coşkusunda yağmurkuşlarının havada taklalar atmasını izleyip tavşanları ürkütmekti; ormanların ya da geniş, ıssız bozkırların ortasında böceklerin, inciçiçeklerinin, ölü yaprakların ve kıpırtısız göletlerin insanların haklarında ne düşündüğünü zerre umursamadan sunduğu seyircisiz küçük merasimlere denk gelmekti, özel ayinlere, saf güzelliklere; hepsi Lily Everit'ı mest ediyor, hayrete düşürüyor, orada kalakalmasına sebep oluyordu...
Sayfa 34 - 1. Basım: Temmuz 2024 - Can Yayınları