Kedilerin felsefeye ihtiyacı yoktur. Doğalarına sadık kalan kediler, onun kendilerine sunduğu hayattan hoşnutturlar. İnsanlarda ise doğalarından hoşnut olmamak doğalmış gibi görünmektedir.
Belirli bir amaca hizmet etmeyen ya da anlık keyif vermeyen bir şey yaptıkları az görülen kediler, realistlerin şahıdır. İnsan budalalığıyla karşılaştıklarında, öylece arkalarını dönüp giderler.