önder.k
@meddah75
çöpçü
üniversite
ankara
ankara
8 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
Ciddiye alınacak kadar anlaşılmaz değil ki yaşam. Masum olsa da popoya vurulan bir tokatla başlıyor insan; var olmaya. Bu dünyada ki yerini belirliyor emdiğin sütün kaynağı. "Soy" adın olmazsa ne yaşadığını kabul ediyorlar ne de yaşamadığını. Oysa mekanik bir gidip gelme işi var olma sebebi. Günahı boynuna yaşarken; yasal yapıyor atılan imza varlığımızı. Kural dışına çıkmayı yasaklarken tüm öğretiler cennette vâdediyor sınırsız olanı. Güç veriyor kadına doğururken cismimiz erkek içinse ispat meselesi. Hükmümüz yok aslında muhtaç olununcaya kadar. Büyüyüp "adam" safında yer almamız bekleniyor insan olmamızdan çok. Sadece bir an meselesi aslında bir nefes kadar yakınız son nefese. Rolümüzü beğenmesekte vazgeçmiyoruz oynamaktan. Küçük mutlu anlar yakalıyoruz seçemediğimiz ilişkiler ağında. Yani anlayacağınız seçmediğiniz ve alkış almadığını bildiğiniz bir rolü ne kadar ciddiye alır ki insan. En iyisi boşverin sorgulamayı seçilmiş hayatınıza devam edin. Sizin yerinize yaşamış tüm gerçeklerin üstünden geçin. Son nefesinizi verirken de kimseye belli etmeden bükersiniz dudağınızı.
Ö.K.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Denizin Ardı Özgürlük
Ne demeli şimdi
Bir çiğdemin toprağı yırtışını seyredişim
Göğe mi dokunmalı ucuna mı körpe filizin
Öylese karanlık sokaklarda koştuğumu düşün
Ay gene bir kadın gibi sarkıyorken denize
Dirseklerimle böğrüme gömdüğüm titremeyi düşün
Oradan göğsümü kaplayışını soğuk bir terin
İlk sözcüğü anlamla birleştiren çocuğu düşün
Onun kavradıkça derinleşen şarkısını
Vay perçemle günün huysuzluğu dolaşan kısrak
Vay acemi öpüşlerden gövdeme boşalan acımtırak haz
Telaş, kıvranış, parıltılı gözlerdeki atılganlık
Ya görevin ne senin görevin
Oynaşmak değil mi içindeki savaşmak duygusuyla
Ve benim nevresimim karamışsa kirden,rutubetten
Sarhoşsam gülümseyişler ağlayışlarda
Ve kaynak sularıyla üstüme yağan aydınlık hülyaları
Senden gelen ısıyla koruyorsam
Ne demeli şimdi
Ey serçelerin sabahlarla bölüştüğü cıvıltı
Ey bir romanın olur olmaz yerinde dikkati çeken hayal
Kalbimi çevreleyen sevda gözeneği
Acıyış, şefkat, umursayış, hırçınlık seli
Beni düşün öyleyse
Beni hayretin ve karanlığın eşiğinde
Beni fitillerde başlayan bir fısıltı
Anında ilk satırını yazarken bir bildirinin
Kulaktan kulağa dolaşan haberlerin bağrında
Bir bulvar oteli kirlenmişliğin de yitirdim yüreğimi. Şimdi susuyorum kendime. Kelimelerse çoktan yitirdi anlamını. Bulduğum her cümle çoktan söylenmiş bir yavan teselli. Dokunmak hiç bu kadar acıtmamıştı beyaz sayfalara. Benim olmayan Cümleler istiyorum ve bana bulaşmamış bir yarın. Sorduğum her soruya verilmeyen cevap masumiyeti belki aradığım. Kirletilmiş her anın hesabını vermek için kaç tane kurban gerek artık bilmiyorum. Ödediğim her adisyon bir sonrakine gebe. Kendimi terk ederken unutmamalıyım sifonu çekmeyi. Kimse bırakmamışken bulmak istediği gibi en azından bu günaha ortak olmamalıyım. Bir de yıkamalıyım ellerimi bol sabunlu suyla dokunabilmek için beyaz sayfalara. Ama en çok asit gerek bana yok etmek için parmak izlerimi. Kimsenin hiç bir anına bırakmamak için izimi. Ö.K.
"San"dığımız şey olmadığımızı anladığımızda vazgeçtik Umur"san"maktan. Oysa kanadı kırık bir kuş yapmıştık kendimizi can kırıklarını toplarken yüreğimizde ki. Batarken mi acıtmamıştı yoksa anın heyecanına mı kaptırmıştık bilinmez sökerken kanamıştık işte. Damlayan her damlada yeniden doğmak için etmiştik yeminimizi. Oysa yeni için yakmak gerektiğini düşünmemiştik. Bilseydik kanatlarımızda olacak düşünmezdik bir dakika. Her şeye muktedir "san"malarımız biçti ruhsal ölçülerimizin şeklini. Ama uymadık işte bize biçilene. Bir kaç numara küçüktük ve ya büyük almışlardı bizi bir daha ki yıl kullanılsın diye. Eğreti duruyoruz işte bizim "san"dığımız her gerçeğe. Ö.K.
Öpmek İŞTE!
Sanırsın ki bir dürtü gereği
Oysa ne öpmeler tanıdım
Uzaktan sakin susuz
Çatlamış elde biteni de sevdim
Ayrılırken olanı da
Samimi olanı da güzeldi
Arzulu olanı da
Ama
Öpmek İŞTE!
Diyemedim havaya atılan
Gereksiz yanakların birbirine
Değerken havada garip bir
Sesle yitip gidenlere!
Ö.K