Beyza
@medshine
ey hekim, önce kendini iyileştir!
Ne kadar kendinizden verirseniz o kadar karşılık beklemeye başlarsınız. Karşınızdaki için çok şey feda ettiğiniz için ilginizin karşılığını tam alamadığınızı düşüneceksiniz ve bu da onlara daha çok takıntı haline getirmenize sebep olacak.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Katı bir süperegonuz varsa, kendinizi cezalandırma eylemi bir noktadan sonra tatmin etmeye başlar.
Kulağa, mükemmel bir robot olmak istiyormuşsunuz gibi geliyor neredeyse.
Aşırı zıt duygular genelde beraberinde gelir, bu da demektir ki ne kadar bağımlı olursanız o kadar bundan rahatsızlık duyarsınız. Örneğin sevgilinize bağlı olduğunuzda onlara içerlersiniz ama sevgilinizi bıraktığınızda endişeli ve çaresiz hissedersiniz. Belki de işinizde de aynı şekilde bağımlısınız. İyi sonuç aldığınızda değeriniz tasdik edilmiş oluyor ve rahatlıyorsunuz ama bu tatmin uzun sürmüyor, sorun da bu. Bir çarkın içinde koşuyor gibisiniz. Çaba gösterip depresyonunuzdan kurtulmaya çalışıyorsunuz ama başarısız oluyorsunuz, bu devamlı deneme ve başarısız olma döngüsü de asıl depresyonunuzu körüklüyor.
Ondan nefret ediyordum ama bana kızıp beni terk etmesinden de korkuyordum.