mekiye
@mekittyy
1 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
bir insanla bir yolda yurumeyi degerli kilan sey, bilinmezlik sayesinde ona guvenme sansini kendine verebiliyor olmakti. sevgi buydu. sevginin olcutu, tipki babamin bana soyledigi hibi "riza" idi. ne olursa olsun, her ihtimali icinde barindiran bir insanla beraberken, ona güvenmeye ve sevmeye razi olmak... her seyi bilince, gozle gorulen bir tanriya inaniyor olmak kadar degersizdi her sey cunku tanriyi degerli kilan sey de onun bilinmezligiydi. demem o ki dini var eden sey ile aski var eden sey ayni atadan geliyordu: goremedigin halde, tahmin edebildigin kadariyla, razi olmaktan...
Farklı ihtimalleri yaşamaktan korkma derim hep kendime. Onu seçtiğine göre belli ki onu da yaşaman gerekiyor...
Hiçbir seçim, hiçbir tercih ve hiçbir karar boşuna verilmez nihayetinde. Oradan alacağın bir ders, bir çıkarım var ki oradasın. Yaşaman gerekeni yaşa ve alman gereken dersi al.. Çünkü gelmesi gerekenler ihtiyacın olduğu vakit değil, hazır olduğun vakit gelir.. Yol uzuyorsa eğer, hala hazırlanman gerektigindendir
Kimse durduk yere tanışmaz ve kimse veda etmeden ayrılamaz..
Sırf bu inancı yüzünden tanıştığı herkese değer verir ve anlam yüklerdi. Her olaya ve duruma kadersel yaklaşırdı. Geleni sıkıca tutar, gideni rahatça bırakırdı. "Neticede her şey olacağına varacaktı"
Hayat ona vedasız bir gidiş vermedi çünkü iki insan birbirinin kaderiyse eğer, gökyüzü ve yeryüzü yer değişse dahi birbirlerini bulurlardı.
İki insan birbirine veda edemediyse eğer, hayat onları mutlaka bir şekilde denk getirir. Bazen birkaç gün sonra, bazen de dokuz yıl sonra...