Aslında bu bir “nasıl mükemmel olurum” kitabı değil. Hıdır sıradan biri; hata yapıyor, erteliyor, bazen vazgeçiyor. Tanıdık yani. Aynayı yüzünüze tutuyor. niyet var, cesaret yarım, alışkanlıklar güçlü. Ahmet Şerif İzgören “uç, kaç, evren” demiyor; emek diyor, sorumluluk diyor. Okurken insan gaza gelmiyor ama kendine kızıyor. “Ben nerede duruyorum?” diye düşünüyorsun. Bence kitabın asıl gücü de burada.