Melek Neşe
@melekknese
Dijital bir platformun içine bırakabileceğim koskocaman dünyam
Ama insan, nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşmeden yaşamın kıymetini bilemiyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Cehalet, bilgiyi; karanlık, aydınlığı boğuyordu bu topraklarda.
Her şeyin başı da empati sonu da empati..
Bizim başımızı derde sokan da zaten bu değil mi?
“Hayatımın en kötü anı, annemi kaybettiğim andı.”
İnsan kendini eleştirebilir, üzülebilir, yenilmiş hissedebilir ama kendine acımak..
Hayır bu olmamalı, insan kendine acımamalı..