Bilmezsiniz hangi âh evreni tutuşturur
Hangi yağmur söndürür bu hicrân âteşini
Bir şiirinin kalbinde büyüttüm güneşini
Kim bilir, belki zaman bizi de buluşturur
Memnû bir zerrîn kadar edâlı ve soylusun
Gamzelerinde nazlı kıvılcımlar gizlenir
Bağbozumunda bile yediveren boylusun
Gün olur ki, kalbinde gözlerim filizlenir