Genellikle yavaş okurum kitabımı; yavaş yaşarım çoğu şeyi. Yavaş tararım saçlarımı, yavaş yerim yemeğimi. Yavaş gidebilmek için randevularıma, saatler öncesinden çıkarım mesela. Yavaş geçsin diye sabahlarım, erkenden kalkarım; hem daha iyi hissetmek hem de hayatı, akışı daha iyi öğrenebilmek için. Ben böyleyim.
Ama bu kitabın da gerçekten üzerinde düşünerek, biraz da yüzleşerek dolayısıyla yavaş okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Kesinlikle çok akıcı olduğunu söylemeliyim; okurken bir bakmışsın yarısına gelmişsin bile. Akıcılığıyla birlikte gelen duygu yükünü ise es geçemem. Farkındalıkla yorulduğum anlar, azımsanamayacak kadar çoktu.
Ergenlik dönemindeki biricik kardeşime daha iyi destek olabilmek için okumak istedim; hatta sonrasında ona da okutmayı düşündüm. Ancak okuduktan sonra bu konuda oldukça kararsızım. Bilinçli bir şekilde okunması, hatta bilinçliyken okunması gerektiği kanısındayım.
Okurlara bilinçli farkındalıklar dilerim, keyifli okumalar.
Melisa