Dünya ağrısını kabullenmenin kendince özgürleştirici bir tarafı var. Artık ondan kurtulacağın günü beklemiyorsun. Hayatın parçası olarak onu da kucaklıyorsun. Hafiflik ara sıra açılan pencerelerden ışık gibi giriyor, çıkıyor. Bizi ağırlaştıran öfke, korku ve haset yüklediğimiz ilişkiler. Onları çözdükçe hafifliyorsun.