Memps

İnsanların bilmediği şey yalnızlığın hiçbir zaman benim tercihim olmadığıydı. Ben buna hep mecbur bırakılmıştım.
Reklam
Bu dünya uçsuz bucaksız bir meydandı ve iyiler kötüleri hiçbir zaman yenemeyecekti. Çünkü kötüler bilirdi ki bir insanı yerle bir etmenin ilk yolu onu aydınlık bir umuda hapsetmekti.
Beni benden başkası duyamazdı. Beni teselli edecek tek ses kendi aciz fısıltımdı. Beni kurtarabilecek kişi kendimden başkası değildi.
Sürükleniyordum. Fikirlerimi bir yere sabitleyemiyor, kafama koyduklarımı uygulamaya geçiremiyordum. Panik oluyordum. Söylememem gerekenleri söylüyor, yapmamam gerekenleri yapıyordum. Önlem alamıyordum, korkuyordum. Kaybetmekten korkuyordum.
Sayfa 128·Kitabı okudu
Çünkü insan dibe battığı için değil, dipten kurtulamayacağını düşündüğü için çırpınarak boğulurdu. Ruhumu boğmalarına izin vermeyecektim.
Sayfa 83·Kitabı okudu
Reklam