Melisa
@memurem
14 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Başımı kaldırdığımda onu fark ettim. Petrol mavisi koyu gömleğinin içine beyaz tişört giyinmiş. Burnuna gidiyordu parmağı. Muhtemelen derisinin üzeri kaşınıyordu. Kocaman boncuk gözleri ve kumrallığıyla yanındaki konuşanları dinlemek zorunda kalmıştı. Aramızda bir cam, iki masa ve ortadan geçenler vardı. Portakal suyumun buzu henüz erimemişti. Az evvel kahve tutan eli telefona gitmiş yalnızlığını az da olsa bir ses bölmüştü. Tekrar eline kahvesini aldı ve diğer eliyle çikolatasını ısırmaya başladı. Yarım ağız yiyip içerken gözleriyle yarım bakıyordu çevresine. Beni hiç görmedi. Bir dedektif gibi gözlemliyordum onu. Sağ elinde parlayan gümüş yüzüğü evirip çeviriyordu. Düşünceli olduğu her halinden belliydi. Birbiri üzerine attığı bacaklarını sallamayı bir an dahi bırakmamış sürekli kafasını kaldırıp diyafram nefesi alıyordu. Kahvesi masada soğumaya durmuşken o telefonun ekranına kilitlendi. Parmakları arada dudaklarını kaşıyor dişlerini ortaya çıkarıyordu. Bu sırada önümdeki masadaki adam kafasını salladı ve onu göremedim. O da bu kopukluğu mu anladı bilmiyorum dışarıdaki masasından kalkıp içeri girdi. Benim masamın yanından geçip giderken yüzüne bile bakmadım. Arkasından da bakmadım. Kısa süreli bir gözlemdi benim için. Yorum yapma gereği duymadım.
Reklam
İstanbul İstanbul İstanbul...
Dolap titriyor duvarın dizleri çökmüş
İstanbul kırıldı kırılacak duvarlarında dualar
En çok da imana sarılana sataşan
Müslüman diye gülen insanlar aklımda
Ne var yani haykırıyorsa bir insan duayla
İstiyorsa Tanrısından inanmayana ne?
Yazık ki saygı bekliyor pervasız inançsızlığına insan
Çok çok yazık katılaşmış
Kalbi insansızlığa