Reklam
“Partnerinin görevi onun hayatını düzeltmek değil, kendi hayatını iyileştirmektir. Bireysel olarak daha mutlu ve dolu bir hayat sürme becerisine sandığımızdan daha fazla sahibiz. Sıklıkla bu mutluluğu sahiplenmeyiz çünkü bir başkasının davranışlarının bize engel olduğunu düşünürüz. Kendimizi geliştirme yükümlülüğünü reddeder, başkalarını değiştirmek için planlar, hamleler ve yönlendirmeler yaparız. Çabalarımız fayda etmeyince de cesaretimiz kırılır ve şevkimizi yitiririz. Başka birini değiştirmeye çalışmak hüsranla ve depresyonla sonuçlanabilir, oysa kendi hayatımızda değişim yaratacak güce başvurmak çok keyiflidir.”
Birkaç gün öncesi için yaptığım bir çizim, doğum günümdü. Oynamaya başladıktan kısa bir süre sonra hayranlık duyduğum "Undertale" oyunundan bir replik. Oyunun başlarında bir ayna görüyorsunuz ve etkileşime girdiğinizde ekranda "It's you! / Sensin!" yazıyor. Birçok karakterle karşılaştıktan, birçok seçim yaptıktan sonra oyunun sonlarına doğru aynı aynayla yeniden etkileşime girdiğinizde bu sefer "Despite everything, it's still you! / Her şeye rağmen, hâlâ sensin!" yazıyor.
Yaşımdan bahsederken kullandığım sayıların ciddileştiği gibi dünyanın ve yaşamın da ciddileştiği bugünlerde, içimdeki çocuğun ve daha insanlara verebilecek çok fazla sevgisi, desteği olan beyzanın, olaylara pozitif yönden bakarak umutlu kalmaya çalışan beyzanın hep aynı kalmasını diliyorum. Yani vicdanıyla, merhametiyle, sevgisiyle insan kalmasını diliyorum
“Çoğumuz için aşk budur. Aşina olduğumuz hamleleri yapıp aşina olduğumuz duyguları yaşayabildiğimiz biriyle mükemmel bir "uyum" yakaladığımızı düşünerek yerimizi bulduğumuzu hisseder, rahat ederiz. -Bu hamleler hiçbir zaman işe yaramamış ve söz konusu duygular hep huzursuzluk vermiş olsa da- bunlardan daha iyisini bilmeyiz. Bildiğimiz dans adımlarını atmamıza alan açan partnerlere özel bir aidiyet hissi geliştirir, onlarla bir ilişkiyi yürütmek için çabalarız.”