Müstehzi
@meraaa
Meleklerin ağırlığından değil, kalemlerinin ağırlığından değil, yazdıklarının ağırlığından çöken, düşen, çürüyen omuzlarım!
Toprağın derinliklerinde bir tohum düşünün, çiftçi toprağa tohumu attı ve gitti. O tohum orada nasıl yetişiyor, o tohuma yetişme komutunu veren kim? O tohumu besleyen, büyüten, o programı koyan kim? Aynı topraktan başka başka bitkiler yetişiyor. Aynı toprakta, aynı minerallerle beslendiği halde başka bitkiler, farklı ağaçlar oluyor. Onu orada terbiye eden, yetiştiren, büyüten kim? Ondan haberdar olan kim? Yeryüzünün derinliklerinde kimsenin bilmediği bir tohum düşünün; onu atan çiftçinin bile bilmediği bir tohum düşünün, Allah onu da bilir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yolun açık olsun..
Ben bunu ilk kez yürekten söyledim.
Ve ben bunu ilk kez böyle yürekten söyleyince;
"yolun açık olsun"
Bir dua niteliği kazandı.
Kalbim barıştı seninle böylece
Herkes ettiğini bulur; ben de, sen de...
Bu hep böyle.
Ne çıkar ben bir kapıyı açsam....
Açmasam ne çıkar?.. Çarpıp gitsem?
Ardındaki odalar çoktan yitmiş, Kapılar yansa, ne çıkar...
Benim şu hayatta yaptığım en iyi ikinci iş; -ki beni bilirsin kendimle ilgili çok hoş düşüncelerim yoktur
benim şu hayatta yaptığım en akıllıca iş: Oltamın ucuna, uçurtma takıp
Gökyüzü avlamaktır.
Benim şu hayatta yaptığım en iyi sonuncu iş; Kafamı duvarlara çarpıp çarpıp,
nihayet anlamaktır. Diyeceğim o ki,
Kan revan bir ahmaklıktır...
Benim şu hayatta yaptığım en iyi üçüncü iş.
Ne çıkar sarsan yaramı?
Sarmasan, öldürsen ne çıkar
Ben çoktan tükürmüşüm ciğerimi.
Nefes olsan, ne çıkar..
Benim şu hayatta yaptığım en berbat
doksansekizinci iş: Almak seni. Çoğaltmak.
Kendime katmaktır...
Benim şu hayatta yaptığım en berbat
doksandokuzuncu iş; Tutup seni düşlerime yakıştırmaktır..
Ne çıkar rüyalarıma girsen?..
Rüyalarımdan gitsen ne çıkar?
Ben çoktan ağlamışım gözlerimi... -görmüyorum artık seni
Göğsümdeki açıkta kalan kısımları heva ve heveslerimle karalara boyayışım.. yıpranan yaralanan gönlüm, kırılan kalbim, sürekli yanlış adreste bekliyor olmanın verdiği hayâl inkisar-ı sonra yine kendime öfkeyle dönüşüm, kar yağdırılan dağımı temizlemeye kalkışım, sabırsızlığım, erimesiyle kendi kendini temizleyecek olmasını unutuşum.. daha da vahimi o dağdan yüz çeviremeyişim..