Mercan Mercan

Mercan Mercan
@mercan_kitap
“Mary burayı bulduğunda bahçe tamamen ölü gibi görünüyordu… Sonra bir şey toprakta gizlenenleri dışarı itmeye ve bazı şeyleri de yoktan var etmeye başladı. Bir gün orada olmayan şeyler ertesi gün orada bitiverdiler… Kendi kendime sorup duruyordum, ‘Bu nedir? Bu nedir?’ O kesinlikle bir şey tabii. ‘Hiçbir şey’ olamaz! Ama adını bilemiyorum, bu yüzden ona Sihir diyorum. Güneşin doğuşunu hiç görmedim, ama Mary ve Dickon gördüler, onların anlattıklarından bunun da Sihirle olduğuna eminim. Bir şey onu yukarı itiyor ve çekiyor. Bu bahçeye geldiğimden beri ara sıra ağaçların arasından gökyüzüne baktım, sanki bir şey göğsümü itip geri çekiyor ve hızla nefes almamı sağlıyormuş gibi garip bir mutluluk hissi yaşadım. Sihir her zaman itiyor, çekiyor ve bir şeyleri yoktan var ediyor. Her şey Sihirden yapılıyor; yapraklar ve ağaçlar, çiçekler ve kuşlar, porsuklar ve tilkiler, sincaplar ve insanlar. Öyleyse o her tarafımızda olmalı. Bu bahçede… her yerde. Bu bahçedeki Sihir ayağa kalkmamı sağladı ve bana hayatta kalıp bir yetişkin olacağımı fark ettirdi.”
Sayfa 222·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
Mercan Mercan
Bu Sihir yalnız O’na mahsustur.