Ayhan Akdeniz
@mercr
1 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Öylece KalsınŞiir
İsmimi çağır,
ama fısıltıyla —
öylece kalsın dudağında,
hiçbir yankı olmadan.
Ayhan Akdeniz
18 . 06 . 2025
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Poyrazın GölgesindeŞiir
Yürek bu, işte atıyor nasılsa,
bir çatı katının insafına sığınmış olsa da —
kapı, pencere menteşesi,
poyraz etkisiyle homurdanıp dururken,
çıplak ayaklar
duygu yoksunu bir zemini yokluyor.
Nafileydi çaba,
sağırdı o duvarlar.
Kapı kolu,
tek tutanağı,
ve o suskunluğu,
adımları bir içeri,
bir dışarı,
atılsa da ikircikle.
Penceredeki,
renksiz perdelerin
salınımıyla yine,
kendi içine
katlanırken,
harsız soba,
buzdan bir sac yığınıydı işte,
sokaksa,
akşam sofralarının kahkahasıyla
bir şenlik alanı.
Ayazın İçindenŞiir
Duvardaki gölgede bir çocuk ağlıyor.
Adı yok.
Sesi var—
benim sesime benziyor.
Ayhan Akdeniz
12 . 06 . 2025
Ateş ve küller
Ateşle kuşatılmışlığı
beyaz kefeniyle geçti.
Ne atılacak çığlık
ne yürekte korku—
küllere adım izi ,
ardında koca bir isim bırakarak.
Ayhan AKDENİZ
11 . 06 . 2025
Bir Yunus GibiŞiir
Nihayet bir muştuya kavuştu balığın karnındaki can,
Onca bekleyişten sonra,
Sonsuzluğun sessiz kıyılarında yüzmüştü kelimeler.
Zaman, kendi gölgesine katlanırken,
Bir dua, ışık gibi düştü yüreğin ortasına.
Karanlık hemen çözülmedi ama o kelimeler geri de çekilmedi.
Sadece öğrendi: beklemek de bir ibadetti.
O an, can dediğin susuşunda var oldu yeniden,
Ve kurtuluş, kendiliğinden — bir sükût gibi geldi.
Ayhan Akdeniz
04. 06 .2025