Ayhan Akdeniz
@mercr
1 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Bir zamanlar ısıtan, şimdi sessizce küle dönen anılar için.
Gri bulutlar,
kar serpiştiriyor ıssız tepelere.
Küçük odamda,
neşeyle savrulmuş o sesler,
uçup gitmiş penceremden.
Sönen bir ocağın harı gibi,
bir bakışın izi,
soğutuyor yüreğimi.
Boşluğa yaslanıyor ruhum,
karla örtülü yalnızlıkta.
Ayhan Akdeniz
28.04.2025
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazık Bana
Yazık bana
yinelenen saatlerin baskısı altında,
yalnızlığımla ortada ,
bir solucan sürünürken aşağılarda .
Paul Klee
( 1933 )
Binbir Gecenin Başlangıcı –
Varlık perdesinde serin bir yel,
Üflerken zamanı geceden evvel.
Karanlık sarayda yüce bir hakan,
Gönlünde fırtına, gözünde duman.
Zalim Şehriyar’dı adı bu sultân,
Her geceye kurban ederdi canân.
Kardeş ihanetle yandı yüreği,
Güvene dair silindi rengi.
Derken bir vezirin akil kızı var,
Adı Şehrazâd’dır, hikmetle yar.
Dedi: “Ey babacığım, çıkar beni,
Götür sultana, göster kaderimi.”
“Akıl en keskin kılıçtır” dedi,
Binbir sırla dolu dertli hecedi.
Gece indiğinde sessiz ve siyah,
Şehrazâd uzandı kadim bir rayih.
“Ey sultân-ı zaman, izin ver bana,
Anlatayım sana bir eski yana.”
Sultânın kalbinde merak uyanır,
Yalnızlığın doruğundaydım,
Ufuk, kasvetli bir sisin içinde ağır ağır süzülürken,
Ruhum, kıpırtısız bir su gibi suskun kalmıştı;
göğe, titreyen bir bakışla yöneliyordu.
Ayhan Akdeniz
26 Nisan 2025
Yankılanış
Boşluğa uzanıp içinden seslenmek gelir insana,
Midas’ın kulağına uğramamış olsa da sende
her giz saklıdır;
önemsiz sırların örtüsüne bürünmüş.
“Yeter ki duyayım sesini,” dersin,
yankılı, içten, yalnız sana ait—
hayatta olduğunu kanıtlayan tek nota.
Çocukluğun düşer aklına;
o avazda dalga dalga yayılır
dağ yamacından diğerine,
şimdi bir yüreğin derinliklerine;
dipsiz kuyudan fışkırır, gün yüzüne çıkarken
suskun bir lambanın içindeki kıvılcım gibi parlar.
Bir cin sorar mırıldanarak:
“Nedir isteğin?”
Yankısı döner sana,
durmaksızın atan bir yürek ritminde;
sonra karışır başka seslerin korosuna.
Asmadan koparılan salkım üzüm misali
meşe dalında titreyen salıncak,
rüzgârla dans eden gölgeler düşerken ırmak yüzeyine,
aklımı çalar o ilk gülüş;
anıların sağanağındaki derin bir iç çekiş.
Ayhan Akdeniz