Ölü doğmuş insanlarız biz ve uzun zamandır canlı babaların çocukları değiliz, giderek daha çok hoşlanıyoruz böyle doğmuş olmaktan.Zevk duyuyoruz bundan. Çok yakınbir gelecekte bir şekilde düşüncelerden doğmanın yolunu bulacağız.
Çünkü yaşamdan koptuk, hepimiz az veya çok, aksıyoruz.Hem öylesine kopmuşuz ki, zaman zamam gerçek "canlı yaşam"dan tiksiniyoruz, bu yüzden de, bize onu hatırlattıklarında buna dayanamıyoruz.