Aynı sürekli dönen atlıkarınca gibi. En önde kimse yokken, herkesin önündekini kovalaması ne kadar da komik değil mi? “Yani mutluluğun daha iyi, daha kötü veya kusursuz bir şekli yoktur.” dedi.
Ne yapmalıyım? Ne yapmam gerekiyor? Her gün aynı yerde daireler çiziyorum sanki. Çıkış yolu olmayan bir labirentin içinde hiçbir ilerleme olmaksızın dönüp duruyorum.