Yeryüzünde yalnızım, kimse beni düşünmüyor. Bütün zengin olduklarını gördüklerimde bir hayâsızlık, katı yüreklilik var; bunlar hiç bende yok. Çabuk merhamete geldiğim için belki kin besliyorlar. Ah! Çok sürmez, ya açlıktan ya da insanların katı yürekli olduklarını görme derdinden ölürüm.
Ah! Bu aşkın baharı bir nisan gününün
Geçici haşmetine nasıl da benziyor!
Güneş şimdi güzelliğini gösteriyor ama
Biraz sonra bir bulut hepsini alıp götürür.