M.
@merrcann_
~ Kalbinizin raflarına kitaplar dizin.
530 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Diyanetin Okur-Yazar projesi kapsamında Erol Erdoğan’ın N’apsak Bu Gençleri? kitabını okudum ve ardından yazarın sohbetine katıldım. Kitabımı da kendisinden hatıra kalacak şekilde imzalatma fırsatı buldum.
“Gençlerle ilgili ne düşünüyoruz? Sever miyiz gençleri? Bir gence seslenirken hangi kelimeyi kullanırız? Gençlere seslenirken onlara yönelik kullandığımız kelimeler ve cümleler hep aynı mıdır ya da duruma göre değişir mi? Mesela bir gence neden "çoluk çocuk" deriz veya neden bazı durumlarda "Ne olacak, işte ergen!.." diye sesimizi yükseltiriz? Gençler için sık sık kullanılan "zamane" kelimesinin altında ne tür anlamlar var? "Genç bir çocuk" derken hem genci hem çocuğu neden aynı cümlede kullanırız? Gençler kendi aralarında hangi kelimeleri kullanır? Öncü isimler, siyasetçiler, kanaat önderleri ve fikir adamları hayallerindeki gençliği idealize ederken ne tür kelimelere yoğunlaştılar? İlahi metinlerde gençler daha çok hangi kelime ile tanımlanmış? Gençlere yönelik kullandığımız ve onları tanımlama amacı olan kelimelerin kök anlamları nedir? Biz o kelimelere nasıl bir anlam ilave ediyoruz?
Gençler için atasözü gibi dilimize yerleşen kalıp cümleleri bilerek mi kullanıyoruz yoksa bir alışkanlığın eseri mi o cümleleri sıkça söyleyişimiz? Mesela "Gençler geleceğimizdir" derken sözümüze farkında olmadan kötü bir anlam yapışmış olabilir mi? "Gençler bilmez!" derken ne dediğimizden emin miyiz? Z kuşağı deyip dururken nasıl bir psikoloji oluşturuyoruz? Gençler gerçekten deist mi? Bizim derdimiz nedir? Gençlerimizi anlamak mı yoksa onlara anlatmak mı?”
(Giriş bölümünden alıntı)
Sanırım bu kitabın bende bıraktığı en net şey şu oldu: Belki de gençlerle aramızdaki mesafe, onların değişmesinden değil, bizim bakışımızdan kaynaklanıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yine değerli hocalardan biri ile tanıştım. Sohbetini katıldıktan sonra hayran kaldım. İmzalı ve özel notuyla birlikte bir kitap daha kitaplığımda yerine aldı.
Bu kitabı sadece okumak degil; anlamak, sindirmek, altını kalın kalın çizmek ve düşünmek te gerek.
Günümüzde bazı çevrelerde sıkça dile getirilen “Kur’an bize yeter” söylemi, ilk bakışta Müslümanların Allah’ın kitabına bağlılığını ifade eden güzel bir söz gibi görünür. Ancak bu ifade, yanlış anlaşıldığında İslam’ın bütünlüğüne zarar verebilecek bir anlayışa da dönüşebilir. Kur’an’ı doğru anlamak ve hayata geçirmek için Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) sünnetine de ihtiyaç vardır.
Bu kitabı Diyanetin okur-yazar buluşmaları projesinden dolayı okudum. İlk başta çok merak etmiyordum ama okudukça Kur’an’dan ayetlerle örnekler verilmesi çok hoşuma gitti. Hocamızın sohbetine katılıp kendisiyle tanışmak güzeldi. Bu kitap imzası ile kitaplığımın bir parçası olarak kalacak.
Aslında benim tarzım değil ama bu kitabı kitap projesi sayesinde okudum. Bir günlük gibi samimi yazılmış ve her başlık kendi içinde bir konuya değiniyor. Çoğu yerde duygularım veya düşüncelerim aynı oldu. Bence herkes kendinden bir şeyler bulur. Bugün de yazarın sohbetini katılıp kendisiyle tanışma vesilem oldu. Bu kitabı imzası ile saklayacağım.
Bu kitabı biraz önyargıyla okumaya başladım. Biyografi tarzı olan kitapları okumayı pek tercih etmem aslında ve fazla bilinmeyen yazar ve kitap olunca bu kitabı okumayı pek hevesli değilidim doğrusu ama beklediğimden daha fazla beğendiğim için sizlere de tavsiye etmekle başlamak istiyorum bu incelemeyi.
Kitap çok akıcı dile sahip. Yazar güzel bir şekilde kendisini ifade edip yazmış. Kısa kısa bölümleriyle yazarın farklı hayat dersleri aldığı konuları okuyorsunuz ve eminim ki her okurun kendisini ait bulduğu birden fazla bölümü vardır, en azından kendi adıma konuşursam. Kitabı yazan kendisi aslında yazar değil ama kitap yazma konusunda bazı yazarlar örnek alabilir diye düşünüyorum.
Yazarla kendisiyle bir kaç sene önce tanışma imkanım oldu ve o gün bu kitabı imzasıyla birlikte sahip oldum. Belki bir gün tekrar tanışırız.
